Wykresy emisji substancji chlorowcopochodnych (freonów i podobnych substancji), zmian koncentracji substancji niszczących warstwę ozonową w górnych warstwach atmosfery będących skutkiem tych emisji, oraz historycznych i prognozowanych zmian warstwy ozonowej, globalnie i nad Antarktydą.
Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa, panel pierwszy: globalna emisja substancji chlorowcopochodnych (tony ekwiwalentu CFC-11/rok); panel drugi: koncentracja substancji zubażających warstwę ozonową wyrażona jako równoważnik efektywnego chloru stratosferycznego (części na miliard, ppb); panel trzeci: średnioroczna globalna zawartość ozonu w stratosferze pomiędzy 60 równoleżnikiem północnym i południowym (jednostki Dobsona, DU); panel czwarty: średnia zawartość ozonu nad antarktyczną stratosferą w październiku (jednostki Dobsona, DU).
Pierwsze dwa panele pokazują emisję i atmosferyczną zawartość substancji niszczących warstwę ozonową w rozbiciu na poszczególne związki chemiczne. Jak widać, choć Protokół montrealski praktycznie wyeliminował najbardziej szkodliwe substancje, cząsteczki wyemitowane w ubiegłych dekadach w większości wciąż unoszą się w atmosferze, a ich koncentracja spada bardzo powoli.
Skutkiem tego jest też powolna odbudowa globalnej warstwy ozonowej, i wciąż pojawiająca się nad Antarktydą dziura ozonowa. Wielkość tej ostatniej ulega dużym wahaniom, w zależności od warunków meteorologicznych, i spodziewamy się że dopiero w drugiej połowie wieku warstwa ozonowa odbuduje się do poziomu sprzed lat 1980-tych.
Tempo odbudowy warstwy ozonowej zależeć też będzie od skali zmiany klimatu w XXI wieku, zobrazowanej jako różne scenariusze klimatyczne na ostatnich dwóch panelach, od niskoemisyjnego SSP1-2.6 (kolor niebieski), poprzez średnioemisyjny SSP2-4.5 (pomarańczowy) po wysokoemisyjny SSP3-7.0 (czerwony).
Źródło: World Meteorological Organization (WMO), „Scientific Assessment of Ozone Depletion: 2022”.
W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.
Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!
Fajnie, że tu jesteś. Mamy nadzieję, że nasz artykuł pomógł Ci poszerzyć lub ugruntować wiedzę.
Nie wiem, czy wiesz, ale naukaoklimacie.pl to projekt non-profit. Tworzymy go my, czyli ludzie, którzy chcą dzielić się wiedzą i pomagać w zrozumieniu zmian klimatu. Taki projekt to dla nas duża radość i satysfakcja. Ale też regularne koszty. Jeśli chcesz pomóc w utrzymaniu i rozwoju strony, przekaż nam darowiznę w dowolnej wysokości
