Mit: Lód na Grenlandii przyrasta

Lądolód grenlandzki rośnie. „Nawet, gdyby prawdą było, że lody Grenlandii topnieją w ‘rekordowym’ tempie, to po siedmiu i pół roku globalnego ochłodzenia przyczyną nie może być globalne ocieplenie. Prawdziwa sytuacja na Grenlandii jest opisana w pracy Johannessen i in. (2005): altimetry satelitarne ustaliły, że średnia grubość całego lądolodu grenlandzkiego w latach 1993-2003 rosła w tempie ok. 5cm/rok - w sumie przyrastając o ponad pół metra." (Christopher Monckton)

Lodu na Grenlandii ubywa, co potwierdzają liczne niezależne pomiary satelitarne i naziemne.

Zdjęcie przestawia niebiesko0biały krajobraz Grenlandii z widocznymi jęzorami lodowca.

Lodowce Grenlandii, zdjęcie: Alexei Novikov, Dreamstime.com.

W związku z anegdotycznymi doniesieniami, że nowe pokłady śniegu stopniowo zasypują opuszczone stacje radarowe na Grenlandii, niektórzy wierzą, że lądolód grenlandzki rośnie. Jak zwykle, najprościej dojść prawdy analizując wyniki badań naukowców zajmujących się bilansem masy lądolodu Grenlandii.

: Bilans zmian masy lądolodu grenlandzkiego

Rysunek 1: Bilans zmian masy lądolodu grenlandzkiego od lat pięćdziesiątych XX w., na podstawie trzech różnych zbiorów danych (Jiang 2010). O metodach pomiaru bilansu masy przeczytaj tutaj.

Dane zbierane za pomocą wielu niezależnych metod pomiarowych wskazują, że lodu na Grenlandii nie tylko ubywa, ale wręcz ubywa go coraz szybciej (Velicogna 2009). Ponadto z obserwacji wynika, że chociaż do niedawna proces ten zachodził głównie na południowych i południowo-zachodnich krańcach Grenlandii, to obecnie straty obserwuje się także w północno-zachodniej części lądolodu (Khan 2010).

Zdarzało się co prawda, że na wyższych szerokościach geograficznych odnotowywano wzrosty masy lodu, ale jednocześnie w niskich szerokościach – zwłaszcza wzdłuż strefy brzegowej, gdzie lodowce cielą się do oceanów – lodu w tym czasie ubywało, i to w coraz szybszym tempie (Rignot i Kanagaratnam 2006).

Podsumowując, zgodnie z aktualnym stanem wiedzy, opartym na najlepszych dostępnych metodach badawczych, lądolód grenlandzki traci masę i tempo tych strat dramatycznie wzrosło po roku 2000.

Topnienie lodu grenlandzkiego - trend

Rysunek 2: Średnie miesięczne zmiany masy (w miliardach ton, czyli gigatonach - Gt) lądolodu Grenlandii pomiędzy marcem 2002 i wrześniem 2012, na podstawie pomiarów grawimetrycznych (misja GRACE), linia niebieska – dane oryginalne, linia fioletowa – dane wygładzone. Barystatyczny ekwiwalent poziomu morza w mm (prawa oś) pokazuje wpływ wody pochodzącej z topnienia lądolodu Grenlandii na podnoszenie się poziomu oceanów (jest to objętość słodkiej wody dodawanej lub zabieranej z oceanu podzielona przez jego powierzchnię). Nie uwzględnia się tu rozszerzalności temperaturowej cieczy, zasolenia i zmian w polu grawitacyjnym (Źródło: Box 2013)

Aleksandra Kardaś, na podstawie: NOAA, Skeptical Science, konsultacja merytoryczna: prof. Szymon P. Malinowski

Opublikowano: 2013-10-10 11:19
Tagi

Grenlandia pomiary i obserwacje

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies.