W swojej wypowiedzi wymieniasz po kolei zjawiska, które mają ze średnią temperaturą różne związki, np. częstość tornad zależy mocno od uwarunkowań lokalnych i może zmieniać się w różne strony w poszczególnych regionach, częstość susz średnio rzecz biorąc rośnie i spodziewamy się dalszego pogarszania się sytuacji, huraganów nie przybywa, ale robią się coraz mocniejsze, pożary są ograniczane dzięki rozwojowi pożarnictwa, ale wraz z ociepleniem klimatu częściej występuje i dłużej utrzymuje się „pogoda pożarowa”…

Podsumowanie ustaleń pierwszej grupy roboczej IPCC w wersji polskiej można znaleźć na naszej stronie: https://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/6-raport-ipcc-podsumowanie-dla-decydentow-po-polsku/
regionalne efekty ocieplenia klimatu wraz z informacją o atrybucji podsumowano w interaktywnym atlasie: https://interactive-atlas.ipcc.ch/regional-synthesis – zakładka „regions”.

Sugerowalbym Panu czytanie przede wszystkim danych z Workgroup1 IPCC a nie podsumowanie urzednikow UN -WP2, lub WP3-politycy.
IPCC wskazuje brak statystycznej korelacji pomiedzy wzrostem temperatury a czatoscia tornad, susz, huraganow, pozarow etc.
Dane nasa z pomiarow satelitarnych wskazuja na procentowy wzrost pokrycia roslinnoscia ziemi globalnie. A ostatnie prace fizykow atmosfery (nagroda Nobla) wskazuja,ze do wzrostu efektu cieplarnianego co2 o 20% stezenie musi sie podwoic. Sugeruje zajrzec na srone co2 coalition. Naukowo niektore teksty sa watpliwe ale publikuja tez topowi naukowcy zUSA. To cos jak ten portal tylko bardziej naukowe wypowiedzi.

,,coś mi się wydaje że sporo roślin polskich – jak je Pan określa może wręcz mieć wybujałe wzrosty.” Bzdura. Po wzroście średniej globalnej temperatury do końca wieku o 4-6 stopni nastapi kompletne rozregulowanie opadów tzn. coraz dłuższe susze z upalami w miesiącach letnich a nawet wiosennych (maj) na przemian z krótkimi ekstremalnymi ulewami przynoszącymi wiecej szkód niz pozytku dla roslin. Wiele obszarów w tym europa środkowa ,czyli miedzy innymi obszar Polski ulegnie stepowieniu ,a obszary o lekkich glebach nawet pustynnieniu. Nie ma mowy przy szybkim wzroście CO2 i tym samym temperatury o wybujałym wzroście roslin polskich ,raczej o ich wyginięciu.

no tak, 9 lat daje może sanse na ustabilizowanie obecnych emisji, podobnie też ocięcie do zera do 2050 roku też wygląda mało możliwie jeśli miało by być r/r jak w 2020 roku

Ponadto cały czas jest ogromny potencjał wzrostu dla krajów gorzej rozwiniętych np w zdaje się że w Indiach na osobę zużywa się drobny procent energii w porównaniu z nami. Cały czas nie ma praktycznego wdrożenia OZE razem z magyzynowaniem i zarządzeniem energią. Wzost ilości siłowni jądrowych to też wzrost prawodopodobieństwa wypadków.

Są dwa uda albo się uda albo się nie uda.

Dziękuję za podjęcie dyskusji, wyjaśnienia i przekierowania do innych stron/źródeł.

2. Gazy cieplarniane powodujące globalne ocieplenie sprawnie rozprzestrzeniają się po całym świecie, więc nie należy szukać zależności pomiędzy temperaturą w konkretnym kraju/regionie a emisjami właśnie w tym kraju/regionie. Liczą się globalne emisje.

Na długoterminowy trend wzrostu temperatury nakłada się wewnętrzna zmienność klimatu, która w dużej mierze wiąże się – tak jak się domyślasz – z procesami zachodzącymi w oceanach. Oceany to wielkie rezerwuary energii i wystarczy, by uwolniły jej niewielką część, żeby globalnie lub w konkretnym regionie można było zaobserwować wzrost rocznej średniej temperatury.
W wielu częściach świata obserwuje się mniej lub bardziej regularne (czasami – kompletnie nieregularne) okresy występowania podwyższonych i obniżonych temperatur powierzchni oceanu, czemu towarzyszy regionalne podgrzewanie/ochładzanie atmosfery. O przykładach takich zjawisk piszemy np. tu https://naukaoklimacie.pl/fakty-i-mity/mit-zmiany-klimatu-sa-powodowane-zmianami-pradow-morskich-49/ czy tu https://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/piec-pytan-o-enso-el-nino-i-la-nina-469/ , jest też Atlantycka Oscylacja Wielodekadowa https://en.wikipedia.org/wiki/Atlantic_multidecadal_oscillation, w ramach której północna i południowa część Atlantyku na zmianę ochładzają się i ogrzewają co kilka dekad.

Dla pogody w Europie oprócz procesów oceanicznych i globalnego trendu ocieplenia duże znaczenie ma też to, co dzieje się w Arktyce, bo od różnicy temperatur między tropikami i Arktyką zależy tzw. cyrkulacja strefowa, czyli to na ile silne są typowe dla naszych szerokości wiatry zachodnie albo inaczej – czy prąd strumieniowy jest silny, czy powolny i meandrujący. Ponieważ Arktyka szybko się ociepla (w zw. z wzmocnieniem arktycznym https://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/arktyczne-wzmocnienie-13/ ), prąd strumieniowy ma tendencję do meandrowania. Polecam na ten temat materiały: https://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/anomalie-pogodowe-arktyka-i-prad-strumieniowy-36/ i https://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/fale-na-froncie-363/

1. Aktualne podsumowanie badań na ten temat wskazuje, że ludzie praktycznie w całości odpowiadają za ocieplenie klimatu w erze przemysłowej (patrz rys. SPM2 w raporcie IPCC: https://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/6-raport-ipcc-podsumowanie-dla-decydentow-po-polsku/ ). Oczywiście liczono to wielokrotnie, stosując różne metody, więc poszczególnym grupom wychodziły nieco różne wyniki (patrz np. wykres https://skepticalscience.com/graphics.php?g=57 ), jednak wszystkie wynosiły ok. 100%.

Jak możesz zauważyć na wykresie ze Skeptical Science, nasze emisje gazów cieplarnianych doprowadziłyby nawet do większego ocieplenia klimatu, gdyby nie to, że emitujemy też inne substancje, które z kolei klimat chłodzą, oraz zdarzają się zjawiska naturalne mające chłodzący wpływ na klimat.

Trafnie wyczuwasz, że ocean jest niezwykle ważny dla naszego klimatu. Przepływy energii pomiędzy oceanem i atmosferą poważnie wpływają na obserwowane w poszczególnych latach temperatury powietrza. Ocean nie jest jednak źródłem obecnie obserwowanego globalnego ocieplenia. Jego średnia temperatura rónież rośnie – to właśnie w tym wielkim zbiorniku ląduje większość energii, której przybywa na Ziemi w wyniku nasilania się efektu cieplarnianego. To, że pomiędzy różnymi częściami oceanu a atmosferą energia przepływa raz w jedną, raz w drugą stronę (np. gdy zmieniają się fazy oscylacji południowe, patrz https://naukaoklimacie.pl/aktualnosci/piec-pytan-o-enso-el-nino-i-la-nina-469/ ), to przejaw „wewnętrznej zmienności klimatu”. Nie prowadzi to do wzrostu całkowitej ilości energii zgromadzonej w układzie. A wzrost koncentracji gazów cieplarnianych już do tego prowadzi.

Gazy cieplarniane, które zapoczątkowały globalne ocieplenie – przede wszystkim dwutlenek węgla, metan, podtlenek azotu, freony – to tzw. gazy długożyciowe czy dobrze wymieszane. To znaczy, że ich nadwyżka utrzymuje się w atmosferze na tyle długo, by mogła rozejść się stosunkowo równomiernie po całym świecie. Wzrost koncentracji CO2 o ok. 50% to efekt obserwowany nie w miastach (gdzie ten wzrost jest większy), tylko w odległych od cywilizacji lokalizacjach, podczas napływów powietrza znad morza itd. (tu jest fajne wideo pokazujące stację pomiarową w Nowej Zelandii https://thiniceclimate.org/blog/details/1830/measuring-atmospheric-gases-baring-head-new-zealand )