Wykres oszacowań wielkości efektywnych wymuszeń radiacyjnych, czyli czynników powodujących zmianę przepływu promieniowania u szczytu atmosfery, działających w okresie od 1750 do 2025.

Oś pozioma: wielkość wymuszenia (waty na metr kwadratowy). Oś pionowa: różne kategorie wymuszeń, wraz z niepewnościami (zakres ufności 5%-95%). Oprócz ich graficznego przedstawienia w formie słupków, po prawej stronie zapisano również odpowiadające im wartości liczbowe. Od góry: zmiana koncentracji dwutlenku węgla, zmiana koncentracji innych gazów cieplarnianych (metanu, tlenku dwuazotu, gazy fluorowane), zmiana koncentracji troposferycznego i stratosferycznego ozonu, zmiana koncentracji pary wodnej w stratosferze, zmiany odbijalności (albedo) powierzchni planety (niebieski: wynikające z użytkowania gruntów, czerwony: ciemne zanieczyszczenia śniegu i lodu), zmiana albedo chmur wynikająca z pojawiania się samolotowych smug kondensacyjnych, efekt aerozolu (rozbity na wpływ antropogenicznego aerozolu na chmury oraz odbijanie i rozpraszanie promieniowania słonecznego bezpośrednio przez cząsteczki aerozolu). Słupek przedostatni pokazuje sumę wszystkich wymuszeń antropogenicznych (3,1 W/m²), słupek ostatni zaś – wymuszenie radiacyjne wynikające ze zmian aktywności słonecznej w okresie od 1750 do 2025 (0,1 W/m²). Wpływ człowieka na klimat w tym okresie jest więc ~31 razy większy.

Źródło: Forster, P., i in. (2026): Indicators of Global Climate Change 2025: annual update of key indicators of the state of the climate system and human influence

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Wymuszenia radiacyjne 1750-2025 appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres po lewej stronie: sumaryczna zmiana bilansu energetycznego planety w latach 1971-2020.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: suma zmian energii systemu klimatycznego (zettadżule). Różne kolory pokazują jak zmiana energii rozkłada się na różne elementy systemu klimatycznego: kolor jasnoniebieski oznacza ilość energii pochłoniętej przez górne 700 metrów wszechoceanu; granatowy – przez warstwę od 700 do 2000 metrów; ciemnogranatowy – przez głębiny oceaniczne poniżej 2 kilometrów; kolorem szarym oznaczono ilość energii zużyta do stopienia części lodu uwięzionego w lodowcach i lądolodach; pomarańczowym, ilość energii zużyta do pogrzania powierzchni lądów; zaś fioletowym ilość energii konieczną do podniesienia temperatury atmosfery. Kolorem czerwonym oznaczono, po prawej stronie wykresu, sumę wszystkich składowych w okresie 1971-2020, wraz z 90% przedziałem ufności.

Wykres po prawej stronie: średnie tempo zmiany bilansu energetycznego planety w różnych okresach.

Oś pozioma: kolejne 20-lecia, od 1976-1995 do 2016-2025. Oś pionowa: średnie globalne tempo ocieplenia (wat na metr kwadratowy). Słupki pokazują wyniki analizy IGCC2026, wraz z 90% przedziałem ufności, gwiazdki – wyniki pomiarów satelitarnych CERES.

Źródło: Forster, P., i in. (2026): Indicators of Global Climate Change 2025: annual update of key indicators of the state of the climate system and human influence

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Gdzie chowa się globalne ocieplenie appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapy średniej temperatury miesiąca kwietnia dla największych miast w Polsce w ostatnim trzydziestoleciu według danych ze stacji synoptycznych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, oraz (prawy dolny róg) wartości maksymalne, minimalne i średnie dla każdego miasta.

Źródło: Laboratorium Modelowania Meteorologicznego IMGW-PIB

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Kwiecień-plecień na mapach IMGW appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapa przedstawia obszary gdzie pierwszy kwartał roku 2026 znalazł się w pięciu najcieplejszych (kolor czerwony, łącznie aż 24,3% powierzchni planety) lub pięciu najchłodniejszych (kolor niebieski, tylko 0,1% powierzchni planety) takich okresach, w rankingu liczonym od roku 1940. Obszary rekordowo ciepłe (5,2% powierzchni globu) oznaczono najciemniejszym odcieniem czerwonego.

Z pomocą prognozowanego na drugą połowę roku El Niño, rok 2026 najprawdopodobniej okaże się drugim globalnie najcieplejszym rokiem w historii pomiarów.

Źródło: Carbon Brief, źródło danych: reanaliza ERA5, Copernicus Climate Change Service.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Gdzie pierwszy kwartał roku był rekordowo ciepły? appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres temperatury (panel górny) oraz anomalii temperatury (panel dolny) równikowego wycinka Oceanu Spokojnego pomiędzy 140 równoleżnikiem wschodnim a 100 równoleżnikiem zachodnim, na podstawie pomiarów sieci zakotwiczonych boi programu TAO/TRITON. Wykres pokazuje dane uśrednione z pomiarów wykonanych w okresie 5-dniowym, od 3 do 7 kwietnia 2026 roku.

Oś pozioma: długość geograficzna (stopnie). Oś pionowa: głębokość (metry). Kolory i kontury odwzorowują temperaturę/anomalię temperatury, zgodnie ze skalą barw po prawej stronie. Krzyżyki pokazują lokalizację pomiarów (położenie boi oraz głębokości na których mierzona jest temperatura).

Ciepła plama oceanicznej wody widoczna na panelu dolnym porusza się z zachodu na wschód jako część tzw. oceanicznej fali Kelvina. Zjawisko to jest jednym z prekursorów ciepłej fazy ENSO i zwiastuje, z dużym prawdopodobieństwem, rozwój El Niño w drugiej połowie roku.

Źródło: NOAA/PMEL

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Fala Kelvina pod powierzchnią równikowego Pacyfiku appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapy średniorocznej anomalii temperatury w obszarze Arktyki od 1906 do 2025 roku. Kolory przedstawiają wartości anomalii temperatury w każdym roku, względem średniej z okresu 1951-1980: odcienie niebieskiego to obszary chłodniejsze, a czerwonego – cieplejsze niż średnia w tym okresie bazowym.

Pomimo dużej, międzyrocznej zmienności temperatury na mapach wyraźnie wyróżniają się dwa okresy ocieplenia w ciągu ostatnich 120 lat: lata 30-te XX wieku, oraz ostatnie trzy dekady, kiedy temperatura na dużych obszarach Arktyki zaczęła rosnąć w tempie znacznie szybszym niż trend globalny. Zjawisko to nazywane jest polarnym wzmocnieniem, i jest wynikiem działania klimatycznych sprzężeń zwrotnych.

Źródło: Zachary Labe, dane: Berkeley Earth.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Polarne wzmocnienie 1906-2025 appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapki anomalii opadów atmosferycznych (mm na dobę), przypowierzchniowej wilgotności względnej (%), wilgotności górnej (7 cm) warstwy gleby (%) oraz temperatury powietrza (stopnie Celsjusza) od grudnia 2025 do lutego 2026 w Europie, według danych z reanalizy ERA5 oraz ERA5-Land. Wszystkie anomalie odniesione są do okresu referencyjnego 1991-2020.

Miniona zima była na terenie większości Europy Zachodniej i Południowej ciepła i wyjątkowo wilgotna. Dla odmiany, w Europie Północnej i części Europy Środkowej – w tym w Polsce – była ona zimniejsza i suchsza niż norma klimatologiczna. Złudzenie dużych opadów śniegu w Polsce utrzymywane było przez niskie temperatury, które pozwoliły, we wschodniej i północno-wschodniej części kraju, na zachowanie pokrywy śnieżnej przez długie tygodnie.

Źródło: Copernicus Climate Change Service.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Zima 2025/2026 w Europie: zimna i sucha, albo ciepła i mokra appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres przedstawia zmiany średniej globalnej temperatury planety w latach 1850-2025, w odniesieniu do okresu przedindustrialnego, według analiz i reanaliz różnych ośrodków naukowych.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: anomalia średniej globalnej temperatury względem średniej 1850-1900 (stopnie Celsjusza).

Różnymi kolorami oznaczono oszacowania różnych ośrodków: amerykańskich (Berkeley Earth, GISTEMP, NOAAGlobalTemp v6), chińskich (CMA-GMST, CMST), brytyjskich (HadCRUT5), japońskich (JRA-3Q), europejskich (ERA5). Analiza DCENT-I jest efektem współpracy zespołu brytyjsko-amerykańskiego.

Źródło: State of the Global Climate 2025, WMO.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Zmiany średniej globalnej temperatury w 9 analizach appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapa prognozy zakwitania drzew wiśniowych w Japonii według prognozy Japońskiej Korporacji Meteorologicznej. Kolory i kontury ilustrują izodaty, od najwcześniejszego zakwitania w południowej części Wysp Japońskich (20 marca) do najpóźniejszego w północnym Hokkaido (po 30 kwietnia). Ramka po prawej stronie pokazuje daty kwitnięcia wiśni w Sendai, Tokio, Nagoji, Osace i Fukuoce.

Coroczny zakwit wiśni jest od wieków ważnym wydarzeniem w kulturze Japonii, i łączy się z licznymi imprezami i festiwalami (hanami, 花見) w bezpośrednim sąsiedztwie kwitnących drzew. Ich organizacja wymaga jednak znajomości terminu zakwitania wiśni, a ten zależy od warunków meteorologicznych w poprzedzających tygodniach. Dlatego też co roku Japońska Korporacja Meteorologiczna (komercyjna siostra Japońskiej Agencji Meteorologicznej) sporządza prognozy dat zakwitania wiśni dla całego kraju.

Źródło: JMC

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Kiedy zakwitną wiśnie appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres wiązki prognoz indeksu NINO3.4, czyli zmian temperatury wody Oceanu Spokojnego w rejonie równika pomiędzy 170 a 120 południkiem zachodnim, wykonanych przez brytyjską służbę meteorologiczną Met Office przy pomocy sezonowego systemu predykcyjnego GloSea6.

Oś pozioma: czas (miesiące). Oś pionowa: średnie miesięczne anomalie temperatury powierzchni oceanu (kelwiny).

Linia czarna oznacza obserwowaną do tej pory zmienność wskaźnika temperatury NINO3.4. Kolorem czerwonym o różnej intensywności oznaczono zakres wyników 104 symulacji (realizacji wiązki) numerycznych modelu GloSea6 z Met Office, różniących się warunkami początkowymi. Najciemniejszy odcień oznacza średnią całej wiązki.

Prognoza indeksu ENSO inicjowana danymi z lutego wskazuje, że La Niña 2025/2026 niebawem się zakończy, a pod koniec roku (poza zasięgiem prognozy, ale zgodnie z typową ewolucją temperatury tropikalnego Pacyfiku) może ją zastąpić rozwijające się El Niño.

Źródło: Met Office

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post El Niño na horyzoncie appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.