Mapki anomalii opadów atmosferycznych (mm na dobę), przypowierzchniowej wilgotności względnej (%), wilgotności górnej (7 cm) warstwy gleby (%) oraz temperatury powietrza (stopnie Celsjusza) od grudnia 2025 do lutego 2026 w Europie, według danych z reanalizy ERA5 oraz ERA5-Land. Wszystkie anomalie odniesione są do okresu referencyjnego 1991-2020.

Miniona zima była na terenie większości Europy Zachodniej i Południowej ciepła i wyjątkowo wilgotna. Dla odmiany, w Europie Północnej i części Europy Środkowej – w tym w Polsce – była ona zimniejsza i suchsza niż norma klimatologiczna. Złudzenie dużych opadów śniegu w Polsce utrzymywane było przez niskie temperatury, które pozwoliły, we wschodniej i północno-wschodniej części kraju, na zachowanie pokrywy śnieżnej przez długie tygodnie.

Źródło: Copernicus Climate Change Service.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Zima 2025/2026 w Europie: zimna i sucha, albo ciepła i mokra appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres przedstawia zmiany średniej globalnej temperatury planety w latach 1850-2025, w odniesieniu do okresu przedindustrialnego, według analiz i reanaliz różnych ośrodków naukowych.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: anomalia średniej globalnej temperatury względem średniej 1850-1900 (stopnie Celsjusza).

Różnymi kolorami oznaczono oszacowania różnych ośrodków: amerykańskich (Berkeley Earth, GISTEMP, NOAAGlobalTemp v6), chińskich (CMA-GMST, CMST), brytyjskich (HadCRUT5), japońskich (JRA-3Q), europejskich (ERA5). Analiza DCENT-I jest efektem współpracy zespołu brytyjsko-amerykańskiego.

Źródło: State of the Global Climate 2025, WMO.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Zmiany średniej globalnej temperatury w 9 analizach appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapa prognozy zakwitania drzew wiśniowych w Japonii według prognozy Japońskiej Korporacji Meteorologicznej. Kolory i kontury ilustrują izodaty, od najwcześniejszego zakwitania w południowej części Wysp Japońskich (20 marca) do najpóźniejszego w północnym Hokkaido (po 30 kwietnia). Ramka po prawej stronie pokazuje daty kwitnięcia wiśni w Sendai, Tokio, Nagoji, Osace i Fukuoce.

Coroczny zakwit wiśni jest od wieków ważnym wydarzeniem w kulturze Japonii, i łączy się z licznymi imprezami i festiwalami (hanami, 花見) w bezpośrednim sąsiedztwie kwitnących drzew. Ich organizacja wymaga jednak znajomości terminu zakwitania wiśni, a ten zależy od warunków meteorologicznych w poprzedzających tygodniach. Dlatego też co roku Japońska Korporacja Meteorologiczna (komercyjna siostra Japońskiej Agencji Meteorologicznej) sporządza prognozy dat zakwitania wiśni dla całego kraju.

Źródło: JMC

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Kiedy zakwitną wiśnie appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres wiązki prognoz indeksu NINO3.4, czyli zmian temperatury wody Oceanu Spokojnego w rejonie równika pomiędzy 170 a 120 południkiem zachodnim, wykonanych przez brytyjską służbę meteorologiczną Met Office przy pomocy sezonowego systemu predykcyjnego GloSea6.

Oś pozioma: czas (miesiące). Oś pionowa: średnie miesięczne anomalie temperatury powierzchni oceanu (kelwiny).

Linia czarna oznacza obserwowaną do tej pory zmienność wskaźnika temperatury NINO3.4. Kolorem czerwonym o różnej intensywności oznaczono zakres wyników 104 symulacji (realizacji wiązki) numerycznych modelu GloSea6 z Met Office, różniących się warunkami początkowymi. Najciemniejszy odcień oznacza średnią całej wiązki.

Prognoza indeksu ENSO inicjowana danymi z lutego wskazuje, że La Niña 2025/2026 niebawem się zakończy, a pod koniec roku (poza zasięgiem prognozy, ale zgodnie z typową ewolucją temperatury tropikalnego Pacyfiku) może ją zastąpić rozwijające się El Niño.

Źródło: Met Office

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post El Niño na horyzoncie appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres anomalii temperatury zimy klimatologicznej (grudzień-styczeń-luty) dla obszaru Polski w latach 1950-2026.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: anomalia temperatury względem średniej klimatologicznej 1991-2020 (stopnie Celsjusza).

Miniona zima 2025/2026 osiągnęła wartość 0,82°C poniżej normy z okresu 1991-2020 i była najchłodniejszą zimą od 13 lat (tj. od zimy 2012/2013). Jednocześnie jednak widać, że wskutek globalnego ocieplenia nawet ta „chłodna” według obecnych kryteriów zima byłaby jeszcze kilka dekad temu uznawana za normalną, a w czasach naszych dziadków i pradziadków — zimą raczej ciepłą.

Źródło danych: Piotr Djaków/IMGW

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Czy zima była zimna? (Polska 2025/2026) appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wizualizacja wskaźników globalnej zmiany klimatu.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa, od góry: zawartość dwutlenku węgla w atmosferze (cześci na milion, ppm); zmiana zawartość ciepła w globalnym oceanie (zettadżule, ZJ); średni wzrost poziomu wszechoceanu (cm); zmiana średniej temperatury globalnej w stosunku do poziomu przedindustrialnego (stopnie Celsjusza); zmiana temperatury dolnej warstwy atmosfery (troposfery) (stopnie Celsjusza); zmiana zasięgu arktycznego lodu pływającego (miliony kilometrów kwadratowych); zmiana daty zakwitania drzew wiśni w Kioto względem okresu przedindustrialnego (dni); zmiana wilgotności bezwzględnej nad lądami (gramy pary wodnej na kilogram powietrza).

Źródło: Ed Hawkins.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Wskaźniki globalnej zmiany klimatu appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres średniej temperatury w Polsce w okresie lata klimatologicznego (od czerwca do sierpnia), zimy (od grudnia do lutego) i całego roku, w okresie od 1901 do 2024 roku, zgodnie z analizą CRU TS 4.09 z Uniwersytetu Wschodniej Anglii.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: temperatura sezonowa lub roczna (stopnie Celsjusza). Linia koloru fioletowego oznacza temperaturę z okresu zimy klimatologicznej (DJF, grudzień-styczeń-luty), kolor pomarańczowy to lato (JJA, czerwiec-lipiec-sierpień), zaś kolor niebieski to wartości średnioroczne.

Wykres oparty jest o analizę CRU TS 4.09 na siatce 0,5°×0,5°.

Źródło: Climate Data Dashboard, Climatic Research Unit/NCAS.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Temperatura lata, zimy i roku w Polsce od 1901 do 2024 roku appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapy przedstawiające anomalie średniej temperatury miesięcznej stycznia 2026 w reanalizie ERA5, względem średniej wieloletniej 1991-2020.

Kolorem czerwonym oznaczono obszary gdzie było cieplej niż średnia klimatologiczna, niebieskim – gdzie było chłodniej. Półwysep Skandynawski i Europa Wschodnia, a także Syberia były regionami gdzie styczeń okazał się być dużo chłodniejszy niż normalnie. Dodatnie anomalie zarejestrowano na dużych obszarach Arktyki, a także w zachodniej Ameryce Północnej, w Chinach i Afryce Północnej.

Globalnie, był to piąty najcieplejszy styczeń w historii pomiarów temperatury: po styczniach 2025, 2024, 2020 i 2016.

Źródło: Copernicus Climate Change Service, ECMWF.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Styczeń 2026 – gdzie było cieplej, gdzie było zimniej? appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapa zmian liczby dni z ujemnymi temperaturami w okresie od 1970 do 2024 roku.

Wskutek antropogenicznego globalnego ocieplenia maleje liczba dni, w których temperatura spada w ciągu doby poniżej 0 °C. Mapa przedstawia trend liczby takich dni w roku, obliczony na siatce 1×1° w okresie od 1970 do 2024 roku, w oparciu o pomiary stacji meteorologicznych w analizie Berkeley Earth.

Kolorem czerwonym oznaczono regiony, gdzie dni z ujemnymi temperaturami ubywa, niebieskim – gdzie przybywa. Na średnich szerokości geograficznych półkuli północnej obserwujemy w ostatnim półwieczu znaczne skrócenie okresów w których występują mrozy. Kolor biały oznacza obszary, gdzie ujemne temperatury zdarzają się bardzo rzadko, więc nie da się obliczyć zmiany liczby mroźnych dni. Kolorem szarym natomiast zaznaczono obszary, gdzie takich obliczeń nie można wykonać z powodu braku wystarczających danych pomiarowych w analizowanym okresie.

Źródło: Zeke Hausfather, The Climate Brink.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Ile ubyło dni z ujemnymi temperaturami w ciągu ostatniego półwiecza? appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres zmienności temperatur dobowych na powierzchni lądów od 45 do 85 równoleżnika północnego według danych obserwacyjnych (reanaliza ERA5) oraz symulacji modelu klimatu.

Oś pionowa: czas (lata). Oś pozioma: panel A, anomalia dobowej zmienności temperatury (mierzona jako średnia wartość 1 odchylenia standardowego temperatury) w odniesieniu do średniej z okresu 1980–2000 (kelwiny); panel B, 30-letnie trendy dobowej zmienności temperatury (kelwiny na dekadę). Kolor czarny: dane obserwacyjne (reanaliza ERA5), ciemnołososiowy: składowa zmienności związana z wymuszoną zmianą klimatu (według szacunków opartych o dane reanalizy ERA5), szary: składowa zmienności związana z wewnętrzną zmiennością klimatu, różowy: składowa zmienności związana z wymuszoną zmianą klimatu (według szacunków opartych o dane Berkeley Earth), zielony: symulacje sześciu modeli klimatu z projektu Large Ensemble Archive (LENS), żółty: symulacje modelu WACCM6 zasilanego obserwowanymi zmianami arktycznego lodu pływającego, niebieski: symulacje modelu WACCM6 zasilanego średnią klimatologiczną arktycznego lodu pływającego. Na panelu B, kolor jasnołososiowy oznacza zakres niepewności szacunków składowej zmienności związanej z wymuszoną zmianą klimatu. Wykres pudełkowy po prawej stronie panelu B obrazuje zakres trendów zmienności temperatury dobowej związanej z niewymuszoną, naturalną zmiennością systemu klimatycznego (granice pudełka to 25 i 75 percentyle, a wąsy zaznaczają granice 5 i 95 percentyla).

Symulacje modeli klimatu konsekwentnie przewidują, że wraz z postępującym globalnym ociepleniem nastąpi osłabienie południkowego gradientu temperatury i zmniejszenie zmienności temperatury na średnich i wysokich szerokościach geograficznych (na przykład w Europie). Kilkanaście lat temu pojawiła się jednak alternatywna, kontrowersyjna hipoteza postulująca, że redukcja powierzchni arktycznego lodu morskiego spowoduje, za sprawą bardziej meandrującego prądu strumieniowego, większą częstotliwość epizodów mroźnej pogody na średnich i wysokich szerokościach geograficznych.

Ze względu na dużą zmienność pogody w badanym obszarze i względnie niewielkie prognozowane zmiany zmienności temperatury, rozstrzygnięcie który z tych scenariuszy odpowiada rzeczywistości nie jest łatwe. Praca, z której pochodzi pokazany powyżej wykres, sugeruje że obserwacje potwierdzają, iż to modele klimatu poprawnie przewidywały przyszłość jesienno-zimowego klimatu na średnich i wysokich szerokościach geograficznych, i że będzie on coraz bardziej łagodny, a także coraz mniej zmienny.

Źródło: Siew, Wu i Screen (2026), Detectable Human Influence on Reduced Day-to-Day Temperature Variability in the Cold Season Driven by Arctic Sea-Ice Loss. Atmospheric Science Letters 27, no. 1: e70005.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Czy zimowa pogoda staje się bardziej zmienna? appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.