Wykres zmian średniej temperatury globalnej zgodnie z różnymi scenariuszami IPCC (tzw. scenariusze SRES) z trzeciego raportu podsumowującego z 2001 roku, a także obserwowana zmiana średniej temperatury w latach 1990-2025.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: anomalia temperatury globalnej względem roku 1990 (stopnie Celsjusza).

Kolorem jasnoniebieskim oznaczono wiązkę 35 scenariuszy SRES symulowaną przez szeroki zakres parametrów modeli klimatu; kolerem ciemnoniebieskim zaznaczono wiązkę tych samych scenariuszy, ale symulowanych przez siedem głównych modeli klimatu używanych w raporcie IPCC. Linie różnych kolorów oznaczają główne scenariusze SRES, od wysokoemisyjnego A1FI po niskoemisyjny B1. Cienkie i przerywane linie czarne pokazują wyniki dla starszej grupy scenariuszy z drugiego raportu IPCC z 1994 roku.

Zakresy wyników symulacji dla poszczególnych scenariuszy i modeli zaznaczono po prawej stronie wykresu różnymi kolorami.

Grubsza linia koloru czarnego pokazuje natomiast obserwowowane zmiany średniej temperatury globalnej w latach 1990-2025 zgodnie z reanalizą ERA5. Aby uczynić wyniki porównywalnymi, anomalie obserwowanej średniej temperatury odniesione są do okresu bazowego 1980-2000.

Źródło: IPCC TAR WG1, rozdział 9, dane obserwacyjne: ERA5, Copernicus Climate Change Service.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Prognozy globalnego ocieplenia sprzed ćwierć wieku appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres relatywnego indeksu Niño (rONI), obliczanego jako różnica temperatur w rejonie Niño3.4 (definiowanym jako wycinek Pacyfiku pomiędzy 5 równoleżnikiem północnym i południowym oraz 120 i 170 południkiem zachodnim) oraz średniej temperatury całego tropikalnego wszechoceanu (pomiędzy 20 równoleżnikiem północnym i południowym). Wykres przedstawia średnią 3-miesięczną.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: wartość indeksu rONI (stopnie Celsjusza).

Różne odcienie czerwonego i niebieskiego odpowiadają zdarzeniom El Niño i La Niña o różnej intensywności.

Źródło: Berkeley Earth / Robert Rohde

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post El Niño i La Niña od 1850 roku appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres składowych zmiany poziomu globalnego wszechoceanu w latach 1960-2023.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: anomalia zmiany globalnego poziomu morza względem średniej z lat 1991-2020 (milimetry).

Kolorowe linie oznaczają składowe bilansu zmiany poziomu globalnego wszechoceanu: linia czerwona to składowa temperaturowa, czyli wkład zmian objętości wody wynikającej ze wzrostu temperatury oceanów; linia brązowa to wkład lodowców kontynentalnych; ciemnoniebieska – topnienie lądolodu Grenlandii; jasnoniebieska to z kolei lodowce i lądolód Antarktydy; kolorem fioletowym oznaczono wkład zmian zawartości pary wodnej w atmosferze; zaś zielonym – wkład wody pochodzącej z powierzchni lądów, a także wód gruntowych. Kolorem szarym oznaczono sumę składowych, zaś czarnym – obserwowane zmiany poziomu wszechoceanu, w oparciu o pomiary ze stacji nadbrzeżnych i satelitarne. Mniejszy wykres w prawym dolnym roku pokazuje różnicę pomiędzy obserwacjami oraz sumą poszczególnych szacunków (czyli liniami czarną i szarą), i wskaźnik ten jest miarą tego jak dobrze potrafimy określić przyczyny zmian poziomu morza.

Źródło: Zheng, H., i in. (2026).

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Co przyczynia się do wzrostu poziomu oceanów? appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres dobowej temperatury maksymalnej mierzonej w Obserwatorium im. Johna Radcliffe’a w Oksfordzie od 1815 do 26 maja 2026 roku, kiedy padł nowy rekord temperatury maksymalnej w maju, wynoszący 33,7 stopni Celsjusza.

Oś pozioma: czas (dni roku). Oś pionowa: dobowa temperatura maksymalna (stopnie Celsjusza).

Poszczególne szare linie pokazują wartości z każdego roku od 1815 do 2025 roku, gruba linia bordowa to wartości temperatury maksymalnej z 2026 roku. Linia niebieska to 30-dniowa średnia z całego okresu, obrazująca w przybliżeniu cykl roczny temperatury maksymalnej.

Rekord z 26 maja 2026 pobił poprzedni rekord majowy temperatury maksymalnej o 3,1 stopnia Celsjusza, ustanowiony w 1944 roku.

Źródło: metjam.co.uk

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Majowy upał widziany z Oksfordu appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres globalnej emisji CO₂ zgodnie z różnymi scenariuszami, opracowanymi między 1992 a 2011 rokiem, a także emisje historyczne w okresie 1980-2025.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: całkowita globalna emisja dwutlenku węgla ze spalania paliw kopalnych, produkcji cementu i użytkownika gruntów (miliardy ton dwutlenku węgla).

Różnymi kolorami oznaczono różne grupy scenariuszy:

• jasnoniebieskie kropki to grupa scenariuszy IS z 1992, używana w raportach podsumowujących IPCC z 1992 i 1995 roku.
• zielone linie to scenariusze z raportu specjalnego IPCC z 2000 roku (SRES, Special Report on Emissions Scenarios), używane w trzecim i czwartym raporcie podsumowującym, z 2001 i 2007 roku, odpowiednio. Pogrubione linie przerywane to natomiast scenariusze ilustracyjne, wybrane z każdej rodziny scenariuszy o różnych założeniach polityczno-ekonomiczno-społecznych.
• kolorem czerwonym, brązowym, pomarańczowym i ciemnoniebieskim oznaczono reprezentatywne ścieżki koncentracji gazów cieplarnianych (RCP, Representative Concentration Pathways), używanych w piątym i szóstym (jako część szerszego pakietu scenariuszy SSP) raporcie podsumowującym IPCC z 2013 i 2021 roku.
• czarny to emisje historyczne w okresie 1980-2024, z czerwoną kropką oznaczającą wartość z roku 2025 oszacowaną na podstawie danych cząstkowych.

Źródło: Robbie Andrew i Glen Peters.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Trzy dekady scenariuszy emisji dwutlenku węgla appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres oszacowań wielkości efektywnych wymuszeń radiacyjnych, czyli czynników powodujących zmianę przepływu promieniowania u szczytu atmosfery, działających w okresie od 1750 do 2025.

Oś pozioma: wielkość wymuszenia (waty na metr kwadratowy). Oś pionowa: różne kategorie wymuszeń, wraz z niepewnościami (zakres ufności 5%-95%). Oprócz ich graficznego przedstawienia w formie słupków, po prawej stronie zapisano również odpowiadające im wartości liczbowe. Od góry: zmiana koncentracji dwutlenku węgla, zmiana koncentracji innych gazów cieplarnianych (metanu, tlenku dwuazotu, gazy fluorowane), zmiana koncentracji troposferycznego i stratosferycznego ozonu, zmiana koncentracji pary wodnej w stratosferze, zmiany odbijalności (albedo) powierzchni planety (niebieski: wynikające z użytkowania gruntów, czerwony: ciemne zanieczyszczenia śniegu i lodu), zmiana albedo chmur wynikająca z pojawiania się samolotowych smug kondensacyjnych, efekt aerozolu (rozbity na wpływ antropogenicznego aerozolu na chmury oraz odbijanie i rozpraszanie promieniowania słonecznego bezpośrednio przez cząsteczki aerozolu). Słupek przedostatni pokazuje sumę wszystkich wymuszeń antropogenicznych (3,1 W/m²), słupek ostatni zaś – wymuszenie radiacyjne wynikające ze zmian aktywności słonecznej w okresie od 1750 do 2025 (0,1 W/m²). Wpływ człowieka na klimat w tym okresie jest więc ~31 razy większy.

Źródło: Forster, P., i in. (2026): Indicators of Global Climate Change 2025: annual update of key indicators of the state of the climate system and human influence

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Wymuszenia radiacyjne 1750-2025 appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres po lewej stronie: sumaryczna zmiana bilansu energetycznego planety w latach 1971-2020.

Oś pozioma: czas (lata). Oś pionowa: suma zmian energii systemu klimatycznego (zettadżule). Różne kolory pokazują jak zmiana energii rozkłada się na różne elementy systemu klimatycznego: kolor jasnoniebieski oznacza ilość energii pochłoniętej przez górne 700 metrów wszechoceanu; granatowy – przez warstwę od 700 do 2000 metrów; ciemnogranatowy – przez głębiny oceaniczne poniżej 2 kilometrów; kolorem szarym oznaczono ilość energii zużyta do stopienia części lodu uwięzionego w lodowcach i lądolodach; pomarańczowym, ilość energii zużyta do pogrzania powierzchni lądów; zaś fioletowym ilość energii konieczną do podniesienia temperatury atmosfery. Kolorem czerwonym oznaczono, po prawej stronie wykresu, sumę wszystkich składowych w okresie 1971-2020, wraz z 90% przedziałem ufności.

Wykres po prawej stronie: średnie tempo zmiany bilansu energetycznego planety w różnych okresach.

Oś pozioma: kolejne 20-lecia, od 1976-1995 do 2016-2025. Oś pionowa: średnie globalne tempo ocieplenia (wat na metr kwadratowy). Słupki pokazują wyniki analizy IGCC2026, wraz z 90% przedziałem ufności, gwiazdki – wyniki pomiarów satelitarnych CERES.

Źródło: Forster, P., i in. (2026): Indicators of Global Climate Change 2025: annual update of key indicators of the state of the climate system and human influence

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Gdzie chowa się globalne ocieplenie appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapy średniej temperatury miesiąca kwietnia dla największych miast w Polsce w ostatnim trzydziestoleciu według danych ze stacji synoptycznych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, oraz (prawy dolny róg) wartości maksymalne, minimalne i średnie dla każdego miasta.

Źródło: Laboratorium Modelowania Meteorologicznego IMGW-PIB

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Kwiecień-plecień na mapach IMGW appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Mapa przedstawia obszary gdzie pierwszy kwartał roku 2026 znalazł się w pięciu najcieplejszych (kolor czerwony, łącznie aż 24,3% powierzchni planety) lub pięciu najchłodniejszych (kolor niebieski, tylko 0,1% powierzchni planety) takich okresach, w rankingu liczonym od roku 1940. Obszary rekordowo ciepłe (5,2% powierzchni globu) oznaczono najciemniejszym odcieniem czerwonego.

Z pomocą prognozowanego na drugą połowę roku El Niño, rok 2026 najprawdopodobniej okaże się drugim globalnie najcieplejszym rokiem w historii pomiarów.

Źródło: Carbon Brief, źródło danych: reanaliza ERA5, Copernicus Climate Change Service.

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Gdzie pierwszy kwartał roku był rekordowo ciepły? appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.

Wykres temperatury (panel górny) oraz anomalii temperatury (panel dolny) równikowego wycinka Oceanu Spokojnego pomiędzy 140 równoleżnikiem wschodnim a 100 równoleżnikiem zachodnim, na podstawie pomiarów sieci zakotwiczonych boi programu TAO/TRITON. Wykres pokazuje dane uśrednione z pomiarów wykonanych w okresie 5-dniowym, od 3 do 7 kwietnia 2026 roku.

Oś pozioma: długość geograficzna (stopnie). Oś pionowa: głębokość (metry). Kolory i kontury odwzorowują temperaturę/anomalię temperatury, zgodnie ze skalą barw po prawej stronie. Krzyżyki pokazują lokalizację pomiarów (położenie boi oraz głębokości na których mierzona jest temperatura).

Ciepła plama oceanicznej wody widoczna na panelu dolnym porusza się z zachodu na wschód jako część tzw. oceanicznej fali Kelvina. Zjawisko to jest jednym z prekursorów ciepłej fazy ENSO i zwiastuje, z dużym prawdopodobieństwem, rozwój El Niño w drugiej połowie roku.

Źródło: NOAA/PMEL

W ramach akcji „Wykres na dziś” publikujemy wykresy i inne wizualizacje dotyczące zagadnień związanych ze zmianą klimatu. Mamy nadzieję, że prezentowane przez nas dane stanowić będą punkt wyjścia do szerokiej i opartej na faktach dyskusji na temat globalnego ocieplenia oraz możliwości jego ograniczenia. Akcję prowadzimy we współpracy z Komitetem ds. Kryzysu Klimatycznego Polskiej Akademii Nauk.

Zobacz wszystkie wizualizacje.

Ten wpis sfinansowaliśmy ze środków finansowych pochodzących z 1,5% podatku dochodowego od osób fizycznych przekazanych Fundacji Edukacji Klimatycznej. Dziękujemy!

The post Fala Kelvina pod powierzchnią równikowego Pacyfiku appeared first on Nauka o klimacie | naukaoklimacie.pl.