Dziękujemy za uwagi, poprawiliśmy fragment.

My nie jesteśmy chemikami i referujemy w skrócie wnioski z literatury, mimo naszych starań mogą pojawić się nieścisłości . Jeśli są błędy to prosimy o sygnał jak poprawić, na pewno to zrobimy. W pozostałych sprawach pozostaje polemika naukowa z autorami publikacji które referujemy… Pozdrawiam 🙂

Wytworzenie odpowiedniej ilości takich rodników w na tyle dużej objętości atmosfery, aby to miało sens, może być technicznie trudne, a prekursory niekoniecznie bezpieczne. Obecnie w atmosferze głównym źródłem są reakcje fotochemicznego utleniania, na przykład terpenów uwalnianych przez drzewa. Wydajność tej reakcji trudno poprawić, a wrzucanie do atmosfery jakiegoś innego, nowego związku, który ulega tej reakcji dużo łatwiej, musi być przemyślane.

Magnez w takich procesach jest raczej obojętnym towarzyszem i jego rolą jest wiązanie produktów.

Podejrzewam, że autor miał na myśli któryś z procesów, w których zachodzi redukcja wody, głównie jest to serpentynizacja oliwinu w ultrazasadowych skałach wulkanicznych. Będący składnikiem skał fajalit, czyli krzemian żelaza II, jest utleniany przez wodę z wytworzeniem krzemianów żelaza III, magnetytu czy węglanu żelaza III. Produktem ubocznym jest właśnie wodór. W warunkach beztlenowych, na większej głębokości i pod wyższą temperaturą, w reakcję może wchodzić też rozpuszczony w wodzie dwutlenek węgla, który także odbiera część elektronów, stąd możliwa jest niebiologiczna produkcja metanu. Krzemiany magnezu ulegają serpentynizacji głównie przez hydratację i zamianę prostych krzemianów w formy warstwowe lub z bardziej rozbudowanymi formami polimerycznymi, magnez nie jest tu utleniany do wyższego stopnia utlenienia.

A czy wodór atomowy powstający z rozbicia gazowego nie będzie aby też reagować z podtlenkiem azotu, który jest silnym gazem cieplarnianym? Opisano ogólnie, że taka reakcja może zajść, powstaje wtedy azot, nie widzę tylko czy opisano możliwość zachodzenia jej w atmosferze.

Po pierwsze,
reakcje wodoru z OH powodują, że koncentracja rodników spada (są „zużywane”). To z kolei
,
bowiem reakcje z rodnikami OH to główny sposób usuwania z atmosfery
również tego gazu. Gdy rodników robi się mniej, takie reakcje zachodzą
rzadziej. Ten mechanizm odpowiada za około połowę pośredniego wpływu
wodoru na klimat

Czy użycie takich rodników, nie było by przykładem bezpiecznej inżynierii na klimat?