Ha.
Właśnie.
Tylko,ze juz jest po zawodach.nie ma szans na przetrwanie naszej cywilizacji.
Kazdy chce wiecej i wiecej.kazdy chce wakacji,nowej fury,nowej chaty,domku za miastem.itp,itd.
Wszystko jest oparte o konsumpcje.wszystko.wszedzie.na calym swiecie.
Te miliardy biedakow chca zyc jak my,co im powiesz?
Nie kupuj tego i owego?
Tez chca robic zakupy w necie,tez chca zmieniac telefony i samochody.
I tak dalej i tak dalej.
Moze zaproponuj KORPORACJOM by obnizyly sprzedaz/produkcje?
Czujesz to?
Jestes ze mna?
Jest pozamiatane stary.
A to czy Ty nie jesz miesa,czy Ty jezdzisz na rowerze,czy Ty nie latasz na Bahamy na wakacje to pikuś.
Bo jak wyzej pisalem KORPORACJE sprzedadza(bo musza!)w/w produkty komus innemu.
Naprawde nie ma szans dla nas.zakladam,ze zostalo nam max 100 lat wzglednego spokoju.mnie i Ciebie juz nie bedzie.

Bębnię w klawisze dlatego, żeby jeszcze raz zaprotestować przeciw Pana antropocentrycznej postawie, wzbogaconej w audycji argumentami „nasza chata z kraja”:
Bałtyk się zmienia, ale wcale nie na gorsze. (Dowcip o Juracie prześmieszny.)
Sytuacja globalna co prawda dramatycznie się pogorszy, ale głównie dla strefy podzwrotnikowej, biednego południa. Bogatych będzie stać na klimatyzację i kopuły (sic!) zapewniające miastom przyjazny mikroklimat, oraz na zasieki chroniące przed uchodźcami. Jednak trzeba im będzie jakoś pomóc, bo sami nie przetrwają.
O naturze tylko tyle, że wymrze większość gatunków.
Jednak my, bywalcy tego portalu, już wiemy z Pana artykułu, że „przyroda sobie poradzi”, więc luzik.

Tak beznamiętnie można opisywać zagładę dinozaurów i inne masowe wymierania gatunków w przeszłości, a nawet statystyki wysokiej śmiertelności dzieci i kobiet w połogu jeszcze sto lat temu, z przyczyn naturalnych. Obecne wymieranie gatunków i zubożenie ekosystemów dzieje się z naszej winy. Doprowadziliśmy do wypadku, nie kwitujmy go chłodnym opisem i merkantylnymi wyliczeniami. Gdy płoną firanki nie porównujemy wartości domu z wartością polisy, lecz staramy się gasić i ratować co się da. Choć może mamy inne życiowe doświadczenia także w tym względzie.

Szanuję dorobek E. O. Wilsona, ale koncepcja „pół Ziemi dla natury” to za już mało, jeśli na pozostałej połowie miałyby żyć 32 miliardy ludzi (pomysł z kolejnego akapitu).