Aż chciałoby się zapytać: a jak to przeczy tezie o rosnącej liczbie upałów na świecie?
Wykres to ciekawy przykład wybierania wisienek: wybieramy miejsce, porę roku i zmienną, a następnie uogólniamy wnioski na poziom globalny.
1) kontynentalne USA to 2% powierzchni świata (a pomimo globalnego ocieplenia można znaleźć miejsca, gdzie w wyniku zmiany cyrkulacji atmosferycznej lub oceanicznej, lokalnie temperatura nie rośnie lub wręcz spada – inne takie miejsca to np. centralna Antarktyda lub Atlantyk u brzegów Grenlandii).
2) podlinkowany wykres nie pokazuje temperatur średnich, lecz upały (to akurat w kontekście artykułu można zrozumieć), ale w kontekście pkt. 1) pozwala to na dalsze „podkręcenie” wybierania wisienek. Akurat w najbardziej upalnej środkowej części USA temperatury nie rosną tak, jak w stanach leżących bliżej wybrzeży.
3) w latach 30. XX wieku przyczyną ekstremalnych upałów był Dust Bowl – w wyniku błędnej polityki rolnej doszło do wysuszenia wielkich obszarów równin USA, przez co podczas lata pozbawione wilgoci powietrze szybko nagrzewało się do rekordowych wartości. W temacie np. https://www.washingtonpost.com/climate-environment/2022/07/22/climate-change-dustbowl-heat/

Dodatkowo, mam też podejrzenie, że przy robieniu wykresu wzięto dane surowe USHCN, a nie homogenizowane, co dla USA podbijałoby temperatury w latach 30. XX wieku, a obniżało ostatnie (więcei o tym np. https://naukaoklimacie.pl/fakty-i-mity/mit-naukowcy-z-nasa-i-noaa-falszuja-pomiary-temperatury-112/)

W jaki sposób dane z 2% globu mają przeczyć tej tezie?