Wyjaśnić to można błędami autorów, albo w zakresie modelowania przewidywań teoretycznych wyników eksperymentu, albo jego wykonania.

Zarówno ich model teoretyczny (jednowarstwowy "model szyby" o którym Marcin pisał powyżej, z wyraźnymi zastrzeżeniami że jest on bardzo uproszczony), jak i wykonanie eksperymentu są zupełnie nieadekwatna do tego za co się zabierają, czyli weryfikacji zaawansowanych przewidywań klimatologii (równania 1a i 1b w artykule). W tym kontekście wymuszenie radiacyjne (równanie 1a) to zmiana strumienia promieniowania opuszczającego szczyt atmosfery jeśli zmieni się (ulegnie podwojeniu) koncentracja dwutlenku węgla, przy czym część innych własności atmosfery pozostaje niezmienna (np. generalnie temperatura troposfery pozostaje taka sama a zmienia się temperatura stratosfery). Czułość równowagowa klimatu (równanie 1b) oznacza z kolei wartość globalnego ocieplenia odpowiadającego temu wymuszeniu radiacyjnego, i uwzględnia sprzężenia zwrotne systemu klimatycznego, np. ubytek lodu arktycznego albo zmiany zachmurzenia.

Nie są to więc procesy i zjawiska które uwzględnia, bardzo uproszczony, użyty przez autorów "model szyby", ani które można zweryfikować przy pomocy małego pudełka naświetlonego promieniowaniem podczerwonym.

Jeśli chodzi o same wyniki eksperymentu to nie do końca rozumiem też co ma z nich wynikać. Jeśli zwiększymy dopływ energii do jakiegoś układu fizycznego, to energia wewnętrzna (w tym przypadku, temperatura) będzie rosnąć, no chyba że zwiększy się też ucieczka energii z tego układu. Jeśli jest inaczej, autorom należy się nagroda Nobla, ale nie za obalenie ustaleń IPCC tylko zasady zachowania energii.

https://www.scirp.org/journal/paperinformation?paperid=99608#return9

Jeżeli weźmiemy pod uwagę widmo ciała doskonale czarnego o temperaturze około 5700K to widzialna część tego widma jest odpowiedzialna za przenoszenie około 36,4% energii całego widma.
Udział liczby fotonów widzialnej części widma stanowi zaś około 21,3% wszystkich fotonów w widmie.

Pozdrawiam
Grzegorz Wójcik

Reakcje termojądrowe (zamiana wodoru w hel) rozgrzewają nasze Słońce
tak, że zewnętrzne warstwy gwiazdy osiągają temperaturę około 5800K.
Emitują one promieniowanie termiczne głównie w świetle widzialnym

Co dokładnie znaczy głównie? Bliżej 99% czy 51% energii jest emitowane w zakresie widzialnym?

Przy oznaczeniach takich jak na rysunku Es: strumień energii (w jednostkach mocy na m^2) w dół, Ep – w górę
Jak się doda szybę to zmniejsza się strumień energii w górę: Ep < Es. W rezultacie temperatura rośnie do momentu kiedy stan równowagi jest przywrócony (Ep=Es). To tak bardzo w skrócie.

1. IPCC (a tak naprawdę autorzy i autorki pracy „The global energy balance from a surface perspective”, bo to ona jest źródłem tego diagramu w 5 raporcie IPCC) rozróżnia emisję i pochłanianie atmosfery na różnych wysokościach. Diagram tego nie przedstawia, bo byłby nieczytelny, i koncentruje się na strumieniach które najłatwiej obserwować instrumentami z powierzchni Ziemi i na orbicie ziemskiej.

2. Emisja w kierunku powierzchni Ziemi wynosi tyle ile wynosi, bo pochodzi ona głównie z najniższej warstwy atmosfery, która jest gęstsza, cieplejsza i bardziej wilgotna od warstw wyższych. P

3. Różne składniki tego bilansu można oszacować z różną niepewnością, jednak w wielu przypadkach są one od siebie niezależne. 0.6 Wm-2 to wartość strumienia nierównowagi radiacyjnej, który można oszacować z dużą dokładnością w oparciu o pomiary zmiany temperatury oceanu, więc niepewności np. w pomiarach zachmurzenia czy albedo i emisyjności powierzchni nie mają na ten wynik wpływu.

4. Wpływ pary wodnej i innych składników atmosfery jest w tych obliczeniach uwzględniany. Nie jest to pokazane na diagramie, bo taka dekompozycja nie miałaby sensu ze względu na brak addytywności efektu cieplarnianego przypisywanego różnym gazom cieplarnianym.

5. Promieniowanie termiczne wyemitowane przez promieniujący obiekt ogrzewa go mniej więcej w ten sam sposób, w jaki ciepło naszego ciała ogrzewa nas po założeniu grubego swetra. Działanie ubrań nie jest sprzeczne z prawami termodynamiki i efekt cieplarniany też nie.

Mam nadzieję że dodatkowe wyjaśnienia pomogły zmniejszyć dyskomfort.

W czym problem?

W tym, że po wysłuchaniu kilku wykładów fizyków atmosfery i skonfrontowaniu tego z wykładnią IPCC mam problem. I to w dodatku podobny problem mają specjaliści od klimatu z IPCC ktorzy odżegnują się od polemiki z adwersarzami-fizykami atmosfery. Jak rozumiem jądrem problemu są wyliczenia bilansu termicznego, IPCC zakłada promieniowanie termiczne (thermal up surface ) na poziomie z grubsza 400W/m2 a całość bilansu powrotnego na powierzchnię jako ok 340W/m2 (thermal down surface). IPCC nie rozróżnia promieniowania z powierzchni (ląd/ocean) od promieniowania termalnego atmosfery na róznych wysokościach i nieproporcjonalnie dużo „wylicza” dla promieniowania termicznego atmosfery w kierunku ziemi/oceanu-z przedstawionego bilansu wychodzi prawie 90% co już na pierwszy rzut oka jest nieprawdopodobne, biorąc pod uwagę promieniowanie rozchodzace się 360 stopni z czego powierzchnia stanowi jedynie ulamek a im wyzej tym ten ułamek jest jeszcze mniejszy. Dokładając konwekcję i przejsciowe ogrzewanie innych czasteczek i wtorne promieniowanie amosfery nijak nie wychodzi 90%. Ponadto dokładność pomiarów plus aparat matematyczny do symulacji zjawiska i wyliczenia wartości energii jest wysoce skomplikowany (przegladałem ta nową pracę z 2021 ale nie znam się na matematyce w takim stopniu) i nijak to nie gwarantuje dokładności wyliczenia na poziomie 0,6W/m2 przy którym upiera się IPCC.

Chmury-wzrost zachmurzenia/albedo o 10 procent daje mniejszy bilans o z grubsza ok 2,5W/m2

Po drugie.

Brak wyliczenia efektu pary wodnej w układzie (czy nie jest to z grubsza 40% efektu cieplarnianego) dodaje ostatni gwoźdź do trumny tych wyliczeń.

Po trzecie.

Zasada termodynamiki:

Czy promieniowanie termiczne wyemitowane przez obiekt po odbiciu lub wtórnej emisji z atmosfery może ogrzać promieniujący obiekt?