Po pierwsze Pliocen to nie najlepszy przykład. W późnym pliocenie (3,6 do 2,58 mln lat temu), gdy temperatury podobne były do dzisiejszych, jak i estymowane stężenie atm. CO2 – od 320 do 400 ppmv (z „chwilowym” do c. 550) poziom morza był AŻ 8–14 m powyżej dzisiejszego,
( https://cp.copernicus.org/articles/15/1603/2019/ , Berends 2019), co wskazuje na inne decydujące, niż temp., czynniki wówczas za tenże poziom odpowiedzialne.

Po pierwsze pliocen trwał trochę dłużej niż mamy 'dzisiejsze' temperatury i 'dzisiejsze' poziomy dwutlenku węgla. Nikt nie spodziewa się przecież, że lądolody i poziom morza reaguje natychmiast na zmianę klimatu i osiąga stan równowagowy po kilkunastu czy nawet kilkudziesięciu latach.

Po druge, chyba znowu nie doczytałeś artykułu na który się powołujesz. Berends i in. nie twierdzą wcale, że to inne niż temperatura czynniki decydowały o poziomie morza w pliocenie — wręcz przeciwnie, ich wyniki pokazują że zaskakująco dużą część zmiany poziomu morza są się wyjaśnić samą zmianą poziomu dwutlenku węgla i spowodowana nim zmianą klimatu.

…i jakoś mnie nie dziwi brak tej akurat pracy w opracowaniu powyżej…

Nie wiem co tutaj chciałeś zasugerować, ale brak cytowań tej pracy ma bardzo prosty powód: jest ona tylko marginalnie związana z tematem artykułu powyżej, i nie zawiera żadnych nowych badań czy wniosków na temat samego lądolodu Antarktydy. Rozumiem że lubisz te BARDZO DUŻE strukturalne niepewności, ale akurat autorzy tej pracy wyciągają z ich istnienia przeciwne wnioski niż ty, bo twierdzą że z powodu tychże niepewności ryzyko związane z punktami krytycznymi systemu ziemskiego jest niedoszacowane.

Chyba nie zrozumiałeś albo pominąłeś podstawową informację.

Wzrost poziomu morza zachodzi stale – to, jaki szybki ten wzrost będzie, zależy od naszych emisji (i ocieplenia). Dlatego ograniczenie emisjie zwiększy nasze szanse na dostosowanie się do tego wzrostu, bo będzie on wolniejszy.

Natomiast faktem jest też to, że jest też znacznie większy wzrost poziomu morza w dłuższym horyzoncie czasowym. I także ten wzrost zależy od ocieplenia, więc zatrzymanie emisji będzie ułatwiał przystosowanie.

Podsumowując: czekają nas mitygacja i adaptacja.

Im większa mitygacja, tym łatwiejsza adaptacja, przy czym nie do wszystkiego da się zaadaptować lub koszty adaptacji będą ogromne.

Na koniec: twoi znajomi nie mają racji, bo przy całkowitym braku mitygacji działania dostosowawcze nie mogą być powolne, tylko drastyczne i będą bardzo drogie.